Lifestyle

Weer thuis!

home sweet home

 

Hee allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen.

Benieuwd hoe  het met mij gaat? lees dan snel verder!

Hoe gaat het nu met me:

Het is inmiddels alweer bijna drie weken geleden dat ik met ontslag ging in Beetsterzwaag. Voor de mensen die dat niet weten, ik heb negen weken in Beetsterzwaag gerevalideerd. Volgende week dinsdag heb ik een controle afspraak, eigenlijk heb ik er best veel zin in. Ik heb ondanks de moeilijke en zware momenten toch ook een hele leuke tijd gehad in Beetsterzwaag. Ik heb veel geleerd en ben erg gegroeid. Zeker de laatste weken waren leuk doordat ik steeds meer kon, ik zat niet meer in de rolstoel en had meer energie om bijvoorbeeld naar de creativiteitsruimte te gaan of op de kinderafdeling met andere jongeren spelletjes te doen of tv te kijken. Bij ons op de afdeling deed ik ook vaak spelletjes met de verpleging of met andere revalidanten.

 

Hoe zien mijn dagen eruit:

Drie keer in de week doe ik vrijwilligerswerk op de basisschool vlakbij mijn huis. Hier fiets ik naartoe, blijf twee uren en fiets dan weer terug naar huis. Dan is het tijd om te lunchen en na het lunchen ga ik een half uurtje rusten. Daarna is het elke dag weer anders wat ik doe. Soms ga ik naar mijn neefjes en nichtjes,een andere keer spreek ik met iemand af en gister heb ik al jullie lieve kaartjes in een boek geplakt. Hoe het uitkomt rust ik tussen drie en vier weer een halfuurtje en daarna loop ik mijn rondje. Dan doe ik nog even iets voor mezelf en gaan we eten. Rond 19;15 doe ik mijn fysiotherapie oefeningen en daarna kijk ik utopia en gtst. Dan maak ik me klaar om te gaan slapen en is de dag alweer voorbij!

 

Wat zijn de plannen voor komende weken:

Op dit moment ben ik dus drie keer in de week twee uren op de basisschool. Volgende week breid ik dat uit naar drie dagen drie uren en de week daarop naar drie dagen vier uren. Als dit allemaal goed gaat dan begin ik zes februari weer officieel met school. Ik vind het heel erg spannend. Op dit moment is het nog niet duidelijk wat mijn belastbaarheid is en of de opbouw die ik met de ergotherapeut gemaakt heb haalbaar is. De tijd zal het leren, maar tot nu toe gaat het allemaal goed. Het is allemaal wel weer heel erg wennen. De drukte in zo’n klas, het uitleg geven terwijl er allemaal achtergrond geluiden zijn  en het druk is in de klas. Het is alles bij elkaar wat het voor mij druk maakt, ik denk dat het vooral heel erg wennen is. Als ik thuis kom ben ik erg moe en heb ik vaak hoofdpijn. Vroeger kon ik dit allemaal makkelijk aan, zelfs nog meer dingen tegelijk.

 

De toekomst:

Op dit moment is voor mij de toekomst nog steeds morgen. Ik probeer de dingen per dag te bekijken en kijk niet te ver vooruit.  Door de revalidatie gaat het nu beter met me, ik heb veel geleerd en gestreden voor waar ik nu ben. Ik kan weer voorzichtig dromen over de toekomst en de dingen die ik leuk vind. Ik zit weer vol ideeën voor de blog en mijn youtubekanaal. Voor mij is het nu de kunst om  een balans te vinden tussen activiteit en rust. Ook moet ik leren om mijn grenzen te stellen, naar mezelf en naar anderen. Goed te luisteren naar mijn lichaam. Ik ben heel erg blij dat het nu de goede kant op gaat, maar het blijft vervelend dat ik naast een gezond mens eigenlijk nog net niks kan. Ik laat me er niet door uit het veld slaan en richt mij op mijzelf en mijn herstel. Ik heb vertrouwen in de toekomst en ik begin stap voor stap ook steeds meer vertrouwen in mijn lichaam te krijgen.

Ik wil jullie nogmaals bedanken voor al jullie kaartjes, lieve woorden en bemoedigingen.

 

witte vlinders

p.s Nog niet alle revalidatievlogs staan online. De vlogs van mijn laatste weken in Beetsterzwaag ga ik zo snel mogelijk bewerken en online zetten. Die heb je dus nog van me tegoed! 😉

Een gedachte over “Weer thuis!

  1. Hey Sanne,
    Ik volg je blog en youtube kanaal al een tijdje. Zelf heb ik ook een tijdje gerevalideerd in Beetsterzwaag en sommige dingen herken ik wel, zoals grenzen aangeven en naar je lichaam luisteren. Soms is dat zó moeilijk.. begrijp het helemaal! Zet hem op de komende weken met het opbouwen!!
    Liefs Judith

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *