Mijn visie voor de blog

Niemand kan in de toekomst kijken, maar als je ergens aan begint dan heb je een doel, een visie, een missie. Dit hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn, maar voor mij was dit wel zo. Ik ben deze blog namelijk niet zomaar begonnen.

Als je ziek wordt /bent stort je wereld in, veel dingen die normaal waren kun je niet meer en vrienden die je had zijn ineens geen vrienden meer.  Vaak voel je je eenzaam, heb je veel pijn(lichamelijk en geestelijk) en verdriet. Het is niet makkelijk en het is een lange weg.

Ik vond het verschrikkelijk dat ik ineens weer helemaal afhankelijk was van andere mensen en niets meer zelf kon. Ook al voelde het soms alsof alles geen zin meer had toch probeerde ik positief te blijven en ik leerde van de kleine dingen genieten. Een nieuwe dag was het mooiste cadeau dat ik kon krijgen, elke dag opnieuw.

En daar is het idee voor mijn blog ontstaan, ik wilde graag schrijven en mijn verhaal delen, maar bovenal wilde ik mensen blij maken en laten zien dat het leven wél doorgaat en dat, ook al is het anders dan je gewend was je er toch het beste van moet maken; omdat je het waard bent!

Wat ik het allerliefste wil is mensen blij maken en hoop geven. Ik weet niet alles, maar ik hoop dat ik op een dag kan zeggen ”yes i did it”

Mocht je vragen hebben of op wat voor manier dan ook geraakt zijn door mijn blog, dan kun je mij een berichtje sturen door onder het artikel een reactie te plaatsen. Wil je liever dat ik de enige ben die het kan lezen dan kun je  mailen naar:

info@sannemarijn.nl

Ook kun je mij volgen via mijn facebookpagina:

https://www.facebook.com/sannemarijn.nl/?fref=ts

 

 

witte vlinders