Controle afspraak in Beetsterzwaag |sannemarijn.nl

Hee allemaal,Ontwerp zonder titel

Een halfjaar geleden ben ik voor het laatst in Beetsterzwaag geweest. Dit was voor een controle afspraak en afgelopen dinsdag was het weer zo ver. In deze blogpost vertel ik je er alles over.

Ik was van plan om alles te gaan vloggen. Ik was zelfs al begonnen, net toen ik de deur uitstapte was mijn sd-kaartje vol.  Ik baalde er zó enorm van. Ik probeerde nog te filmen met mijn mobiel maar dit was geen succes.  Dit zou mijn laatste controle afspraak in Beetsterzwaag zijn en ik had dat zo graag willen filmen. Gelukkig hebben we afgesproken dat ik in September toch nog terug ga, dan écht voor de laatste keer. Die vlog hebben jullie dus nog van me tegoed!

Ik vind het altijd leuk om terug te gaan naar Beetsterzwaag. Ik heb er negen weken gewoond. Er liggen veel herinneringen, goede en minder goede. Ik heb daar gelachen en gehuild maar, bovenal was het een tijd van allemaal nieuwe dingen. Ik heb daar weer leren lopen en fietsen en ik heb daar letterlijk de eerste stappen gezet naar mijn nieuwe leven. Sindsdien is er een hoop veranderd, maar goed dat verhaal ken je.

Nu even terug naar afgelopen dinsdag. Deze keer begonnen de afspraken pas laat. Ik kon dus lekker een beetje uitslapen en rustig aan doen. Om kwart voor elf moesten we aanwezig zijn bij de Fysiotherapie, een super vrouw die mij enorm geholpen en geïnspireerd heeft. Daarna moesten we naar de psycholoog en de revalidatiearts, niet mijn favoriet maar goed. Grappig eigenlijk, praten is mijn ding maar niet bij de psycholoog en de revalidatiearts. Gek eigenlijk haha.  Het zijn trouwens allemaal hele lieve mensen. Iedereen was super tevreden en blij dat ik zoveel bereikt heb.

De gesprekken zijn altijd fijn, ondanks dat het ook heftig kan zijn. Op zo’n moment sta je even stil bij alles wat er gebeurd is en wat er veranderd is. Bij waar je was en waar je nu bent en nog belangrijker waar je heen wilt.  Het is fijn om te praten met professionals die je al zo lang kennen en die het hele traject hebben meegemaakt.

Ook gingen we nog even langs de verpleging op de afdeling. Toevallig was de allerliefste verpleegster er, met haar heb ik zo fijn en warm contact gehad. Het was super fijn om haar weer terug te zien en vooral om te zien hoe trots ze op mij is en hoe blij ze is dat het goed met me gaat en dat ik zulke stappen gezet heb.

Ik loop nog steeds elke dag een stuk buiten. Ik zit nu ongeveer op twintig minuten en ik doe mijn best om dit elke dag vol te houden.  Ook hebben we afgesproken dat ik me weer wat meer op het fietsen ga focussen. Ik heb me eigenlijk steeds op het lopen gericht en veel minder op het fietsen. Uiteindelijk wil ik er naartoe werken dat ik alle ”vijf minuten ritjes” kan fietsen. Ik kan wel vijf minuten fietsen maar, het gaat erom dat ik bijvoorbeeld naar de stad fiets en daar een winkel inga en daarna weer terug kan fietsen. Dus alle vijf minuten ritjes gaan proberen te fietsen, dat is het doel voor de komende tijd. En natuurlijk ook het lopen vol blijven houden en proberen verder uit te breiden.

Met mijn behandeling gaat het verder ook goed maar, daar praat ik je later over bij in een uitgebreide blogpost. School en stage daar hebben we het binnenkort ook nog over want dat gaat ook super goed.

 

 

witte vlinders

Ook leuk om te lezen!

1 reactie

  1. Je bent een topper San, ik ben trots op je! De laatste tijd kijken we regelmatig terug naar hoe het was (slecht!) en naar hoe het nu met je is (al zoveel beter!). Je bent er nog niet maar, je hebt zo hard geknokt voor waar je nu al bent dat ik ervan overtuigd ben dat je nog veel meer zult bereiken! Het is niet altijd gemakkelijk en het kost je soms letterlijk bloedz zweet en tranen maar, je komt er en wij staan achter je op momenten dat je het allemaal even niet meer zo ziet zitten! Go for it! #girlpower😁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *