Bezoek aan het Radboud en revalideren..?

Hee allemaal,

 

Drie weken geleden ben ik in het Radboud ziekenhuis in Nijmegen geweest. Ik wilde jullie er al eerder over vertellen, maar op de een of andere manier komt het er dan niet van. Ik had zoveel informatie gekregen en ook zoveel dingen om over na te denken.

 

Een week na mijn consult in Nijmegen kreeg ik nog een telefonisch consult met de dokter om te evalueren wat er allemaal besproken was tijdens mijn bezoek in het ziekenhuis en over wat ik uiteindelijk besloten had…

 

Ja, ik moest een besluit gaan nemen. Klinisch( opname) of poli klinisch( heen en weer reizen) gaan revalideren en waar ik dat zelf het liefste zou willen. De mogelijkheden waren voor klinisch een opname in het revalidatiecentrum in Beetsterzwaag of poli klinisch eveneens in Beetsterzwaag, in het Antonius ziekenhuis in Sneek of eventueel, de minst functionele oplosing, bij een fysiotherapeut.

Na de revalidatie kan er een spierbiopt gedaan worden. Een spierbiopt is een ingreep waarbij ze met een lange naald in je been gaan om een stuk spierweefsel weg te nemen. Ondanks dat de naald maar 10 seconden in je been gaat is het een erg pijnlijke ingreep. De huid rondom de plek kan worden verdoofd maar de spier zelf niet. Doordat ik in een rolstoel zit (buitenshuis) heb ik een verminderde spierkracht. Dit geeft een afwijkende uitslag. Als mijn spieren sterker worden en ik meer beweeg is de uitslag van de spierbiopt wel betrouwbaar en kan er (hopelijk) een diagnose gesteld worden.

Na lang nadenken en overleggen met mijn ouders en vriend en vooral heel goed naar mijn hart en verstand te luisteren heb ik besloten om te gaan revalideren in Beetsterzwaag. Het advies van de arts in Nijmegen was ook om klinisch te gaan revalideren, dit betekent dat ik in Beetsterzwaag zal blijven slapen. Zowel de arts als ik hebben dus beiden gekozen voor klinische revalidatie maar uiteindelijk besluit de revalidatie arts van Beetsterzwaag of ik daar ook daadwerkelijk klinisch mag gaan revalideren. Op dit moment staat er voor twintig september een intake ingepland (laaange wachtlijst 😉 ), maar het kan ook zijn dat ik eerder word opgeroepen als er opeens een plekje vrij komt.

Toen ik in Nijmegen was heeft de arts mij pijnstillers voorgeschreven. Ik slik nu twee keer per dag Naproxen 500mg. Ik gebruik dit nu een week en ik merk gelukkig wel verschil. De pijn blijft, maar het dempt de pijn wel. Ik merk ook dat het elke dag een beetje beter gaat. Vorig jaar heb ik een aantal verschillende pijnstillers gebruikt die allemaal niet hielpen en nare bijwerkingen gaven. Ik ben blij dat het lijkt dat er nu eindelijk een geschikte pijnstiller voor mij gevonden is!

Ik zal je eerlijk vertellen dat ik het soms best een rollercoaster vind, je wordt alle kanten op geslingerd en als je eindelijk weet hoe alles in elkaar zit dan is alles ineens weer anders. De komende tijd wordt spannend, maar ik kán nu in ieder geval iets doen. Ik ga er helemaal voor en met de steun van mijn vriend en familie zal ik er vast doorheen komen, al zal het met een lach en een traan zijn 😉

 witte vlinders

 

 

 

 

 

 

Ook leuk om te lezen!

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *